همچنين بعضي ديگر ، آيهء * ( يرسل عليكما شواظ من نار ونحاس فلا تنتصران ) * ( 1 ) را به جر " نحاس " خوانده اند ، در حالي كه عطف به " شواظ " مى باشد . در پاسخ گفته مى شود : چنان كه مفسرين ونحويون ، تذكر داده اند ، توجيه كردن اعراب جر در اين موارد به " خفض به جوار " فقط يك احتمال است كه برخى مطرح كرده اند وبه هيچ وجه متعين نيست . " زمخشري " درباره ء تركيب " حور عين " مى گويد : اگر به جر * ( حور عين ) * خوانده شود ، دو احتمال وجود دارد : أول ، آن كه عطف بر * ( في جنات النعيم ) * ( 2 ) است ، مثل اين كه خداوند فرموده است : " هم في جنات النعيم وفاكهة ولحم طير وحور " . دوم ، آن كه عطف بر " أكواب " باشد ، زيرا معناى * ( يطوف عليهم ولدان مخلدون بأكواب ) * ، " ينعمون بأكواب " ( 3 ) ، مى باشد . بنابر اين ، همان طور كه مشاهده مى كنيد ، " زمخشري " مسأله خفض به جوار را مطرح نكرده است . اين دو احتمال در كتاب " مغنى " نيز ذكر شده است . از صاحب " كشف " در اينجا نقل شده است كه : كون الجر بالجوار يأباه الفصل أو يضعفه ، ( 4 ) جر به جوار يا مردود است يا احتمال ضعيفى است ، به خاطر فصل .

--> 1 . خدا بر شما شراره‌هاى آتش ومس ( يا روى ) گداخته فرود آرد تا هيچ نصرت ونجاتي نيابيد . الرحمن ، آيهء 35 . 2 . در بهشت پر نعمت جاودانى متنعمند . الواقعة ، آيهء 12 . 3 . متنعم مى شوند با كوزه‌هايى . . . . 4 . به نقل از تفسير آلوسى ، ج 27 ، ص 137 .